Bazen hiçbir şey olmaz...
Anlatmak istediklerim var aslında;
" çek bi' sandalye çek ve otur, mumlar var, mumları yak. Anlatacaklarım uzun, uzundur yollar..."*
kıvamında...
Bugün gitmekten söz etmek istiyorum. ( böyle bir giriş yapınca da aklıma Turgut Uyar geliyor -mutsuzluktan söz etmek istiyorum, dikey ve yatay mutsuzluktan...- )
Neyse...
Ne diyorduk "nerede kalmıştık oradan ağlayalım halimize "** yok yok aklım kesinlikle sürekli çağrışımlarda geziniyor, bir kelime söylüyorum sonrasında gelen binlerce çağrışım.
Kelimelerle ne alıp veremediğim var bilmiyorum son senelerde, birbirimize karşı hafif bir düşmanlık yaşıyor gibiyiz. Söylendikçe içimi acıtıyor yazdıkça karşımda kim varsa artık... Bu yüzden midir bilinmez aramıza bir mesafe koymuşluğum var. Ve yeniden yazmak diye bir şey yok! İçimde tüm kelimelerin kayboluşunu izliyorum ben.
Gitmek diyorduk, evet. Gitmek ağır bir kelimedir ve gitme isteği hiç dinmeyen bir alev gibi dolaşır bedeninizde, içinizdeki arzuyu ele geçirir. Her seferinde gidemezsiniz de ama gitmek bir düş gibidir. Ruhunuz gider, siz kalsanız bile.
Bir şehri terk ettiğimi anımsıyorum, çok denemişliğim oldu içimde o şehirle barışmak için. Terk etmek o şehri eski bir sevgiliyi geride bırakmak gibiydi ve sonrası affetme istemleri. Affetmeyi çok istedim, ben kin tutan bir insan olamadım hiç, çok kırıldım, çok kızdım, çok ağladım, çok da nefret ettim. Ama affetmedim, ne şehri, ne kendimi, ne de zamanı.-İşte ne zaman hissizleştiysem o zaman başladı tüm bunlar.-
Şimdi yeni açılacak bir pencere gibi önümde uzanan tüm şehirler.
Bazen sadece gitmek istersin, sanki gidince her şey düzelecek hissi...
Ama olmayacak, gitmek hiç bir şeyi değiştirmeyecek kendi içinden kendini söküp atmadığın sürece, biliyorum.
Ve diyorum ki;
Gitmek diyorum,
bir intiharın ön sözüdür.
* Yasemin Mori - Mutsuz Punk
** Küçük İskender - Her Şairin İnfazı Kalem Tutmasıyla Yazılır
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder