Mektup

Bu gün o kadar çok döndüm ki kelimelerin içerisinde.
Sonra, durdum, oturdum adam gibi mektup yazdım. Kaldırdım raftaki yerine.

Çok uzun zaman oldu hiç bir mektubum ulaşmadı sahibine
Ve de
Ulaşmadı hiç bir mektup benim elime.
Postacıları kim vurdu?


* * *


Eski yazılarımı kurcalarken bulduğum bir dip not:

Bazen hayata karşı olan inançlarınızın tamamını aynı dönemlerde kaybedersiniz. Yolunuz bellidir fakat yönünüzü bulmakta zorlanırken seçimler yapmak zorunda kalırsınız. İşinizi, okulunuzu, evinizi hatta yaşadığınız şehri değiştirmenin yollarını ararsınız.
Hayatınızda tutunduğunuz tüm dallarınız elinizde kalır ve kendinize bir şekilde yeni bir hayat yaratmak için uğraşmaya başlarsınız. Eskisinden olduğunuzdan daha kırılgan, fakat dışarıya yönelik daha acımasız ve daha sert durmasını öğrenirsiniz zamanla. Zamanla hayatınız değişir, siz değişirsiniz.
Ama tüm bu yaptıklarınızla yani içinizin kırgınlıklarını örtbas etmekle sadece acınızı ertelersiniz. Nereye giderseniz gidin hissettiklerinizi değiştiremezsiniz. İçinizdeki kırgınlığı, öfkeyi, acıyı bir şekilde dışarıya bırakmadan kendi yaralarınızı sarmanızın imkânsıza yakın olduğunu kabul etmeseniz bile zamanla bunu anlayacak ve öğreneceksiniz.
Unutmayın; acı çekmek, hissizlikten iyidir çoğu zaman.
İşte bu yüzden sarılın acılarınıza. Onlara sırtınızı çevirmeyin, arada bir çıkartıp tozlarından arındırın, havalandırın, suyunu vermeyi ve güneşini ihmal etmeyin. Gülümseyin onlara ne de olsa elbet günü gelecek ve çıkacaklar gün yüzüne.
Böylelikle istedikleri zaman değil sadece sizin istediğiniz zaman acıtacaklar canınızı…

2010


Tarih tekerrür etmez diyeni kediler yer.